Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21514 K.2022/203

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, temyiz başvurusunun, beraat hükmünde vekalet ücreti verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ...'nun, aynı davada aynı suç kapsamında birlikte yargılandıkları ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ... ile birlikte vermiş oldukları vekaletname kapsamında kendilerini temsil eden müdafinin, yapmış olduğu avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından, sanık ... hakkında verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık bulunmadığı değerlendirildiğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede,

Vekalet ücretine yönelik, sanık ... müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 03/01/2022 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında tehdit suçundan dolayı yapılan yargılama neticesinde sanığın beraatine karar verilmiş sanık müdafiisi sanık lehine ücretli vekalete hükmedilmemesi sebebiyle verilen bu kararın temyiz etmesi neticesinde Dairemizce "sanık ...'nun aynı davada aynı suç kapsamında birlikte yargılandıkları ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ... ile birlikte vermiş oldukları vekaletname kapsamında kendilerini temsil eden müdafiinin yapmış olduğu avukatlık hizmetinin bölünmesi mümkün olmadığından sanık ... hakkında verilen beraat kararı nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinde kanuna aykırılık bulunmadığı" gerekçesiyle temyiz davasının esastan reddiyle onanmasına karar verilmiştir.

CMK'nın 327. maddesinde beraat veya ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi halinde giderler düzenlenmiş olup 327/2. maddesinde bu kişinin önceden ödemek zorunda olduğu giderler Devlet Hazinesince üstlenilir hükmü düzenlenmiştir. Hakkında kovuşturma açılan kişinin savunma hakkının kısıtlanması mümkün değildir. Sanık savunmasını yaparken de hukuki danışmanlık görevinin konun uzmanı hukukçular tarafından yapılmasının istemesi de doğaldır.

Savunma hizmeti veren Avukatlık mesleğini icra eden kişinin bu vermiş olduğu hizmetten dolayı avukatlık ücretini istemesi de işinin gereğidir. Sanık almış olduğu avukatlık hizmeti karşısında ödediği bedel CMK'nın 327/2. maddesindeki bahsedilen giderlerdendir.

Nitekim Danıştay 8. Dairesi'nin 06/03/2009 ve 2008/128 esas 2009/1567 karar nolu kararıyla ile de avukatlık ücretinin kişinin önceden ödemek zorunda olduğu giderler kapsamında yer aldığından Devlet Hazinesince karşılanacağının esas olduğu kabul edilmiştir. Tüm bu düzenlenemeler karşısında beraat eden sanığa ücreti vekalet ödenmesi gerekir.

Dairemizce aynı suçtan yargılanan ve birden fazla kişiye avukatlık görevi veren avukatın hizmetinin bölünemeyeceği ve sanıklardan birinin mahkumiyetine karar verilmesi halinde beraat eden sanığa ücreti vekalet verilemeyeceği görüşü benimsenmiştir. Her bir sanık ayrı ayrı kendi eylemlerinden sorumlu olup cezaların şahsiliği prensibi gereğince kişi hakkında hakkında hükmedilen cezalar da o kişiyi bağlar.

Ayrıca avukatta beraat eden sanık için ayrı bir emek ve mesaide harcamaktadır. Kaldı ki beraat eden sanık ayrı bir avukata vekalet vermesi halinde sanığa ücreti vekalet ödenmesi gerektiği Yargıtayca kabul edilmektedir. Sırf mahkum olan sanıkla birlikte aynı avukata vekalet verilmesi sebebiyle ücreti vekalete hükmedilmemesi kişinin kendini savunacak avukatı seçme özgürlüğünü de kısıtlamış olacaktır.

Tüm bu sebeplerle beraat eden sanık hakkında ücreti vekalete hükmedilmesi gerektiği düşüncesiyle Dairenin çoğunluk görüşüne katılmıyorum.