Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21804 K.2024/1126

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Kdz. Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanık hakkında şikâyetçi Nuri Y.'ye yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 29 uncu, 53 üncü, 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, şikâyetçi İrfan Y.'ye yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz isteğinin; mahkûmiyet kararının eksik inceleme sonucu verildiğine ve hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 2. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanığın soruşturma aşamasında şikâyetçi İrfan Y.'yi kolundan tutarak kenara savurduğunu ve sinirle hakaret etmiş olabileceğine dair kısmi ikrarı bulunduğuna, sanık hakkında şikâyetçi İrfan Y.’yi yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet kararları verilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, ikametgahlarında bulundukları sırada aralarında çıkan tartışmada kardeşi şikâyetçi İrfan Y.’yi itekleyip tokat atmak suretiyle yaraladığı ve hakaret ettiği iddia edilmiş, ayrıca babası Nuri Y.’yi ise haksız tahrik altında basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A. Sanık Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Sanığın aşamalardaki kısmi ikrar içeren savunmaları, şikâyetçilerin aşamalardaki birbirleriyle çelişmeyen beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında şikâyetçi İrfan Y.'yi yönelik hakaret ve kasten yaralama suçlarından mahkûmiyet hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeden, beraat kararı verilmesi,

B. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1. 5275 sayılı Kanun'un 108 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca en ağır cezayı içeren mahkûmiyetin tekerrüre esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedeniyle,

Karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR