Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/21936 K.2024/4133

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık ... hakkında hakaret, sanık ... hakkında kasten yaralama suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, soruşturma aşamasında tanık olarak dinlenen G.Ö. dinlenilmeden ve mağdur çocuğun babası olan U.A. davaya dahil edilmeden, usul ve yasaya aykırı olarak verilen hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların kardeş oldukları, aralarında çıkan tartışmada sanık ...'ün, sanık ...'e hakaret ettiği ve vurarak yaraladığı, sanık ...'in de sanık ...'e vurarak yaraladığı iddiası ile açılan davada; taraf beyanlarından başka delil bulunmadığı gerekçesiyle, Mahkemece beraat kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanıkların cezalandırılmalarına yeterli delil bulunmadığı ve Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR