Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22468 K.2024/1322

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik incelemeyle karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, sanığın gerçek dışı olan beyanının Mahkemece araştırılmadığına, sanığın katılana yönelik dolandırıcılık iddiası yönünden takipsizlik verildiğine, sanığın bahsettiği davanın halen derdest olduğuna ve bu davanın sonucunun beklenmesi gerektiğine, sanığın beyanına itibar edilerek verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, tanığın yönlendirmeye dayalı ve gerçek dışı beyanda bulunduğuna, haksız eylemin ne olduğunun açık ve net olarak belirtilmediğine, tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açıldığı halde sadece hakaret suçundan karar verildiğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine

ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 29.12.2015 tarihli savunmasının alınması işlemi olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR