KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/22547 E., 2023/25636 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Aralık 2023
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/214 E., 2016/59 K.
- Suçlar
- Kasten yaralama, hakaret
- Hükümler
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
522 kelime·3 dk okuma·7 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, 2. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ile 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği, kararın bozulması ve lehine olan hükümlerin uygulanmasına vesaire ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Katılan ... K.'nın oğlu olan sanık ... ile karşılaştığı, taraflar arasında iş alma meselesi sebebiyle çıkan tartışmada tarafların birbirlerini karşılıklı olarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, kavga sırasında sanığın katılana sinkaflı küfürler ederek hakarette bulunduğu Mahkemece kabul edilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden
1. Taraf ve tanık beyanları ile katılanın yaralanmasına ilişkin adli rapor içeriği doğrultusunda sanığın üzerine atılı suçları işlediğinin sübut bulduğu yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. 5237 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrasında düzenlenen hükümlerin uygulanmamasına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
B. Sair Sebepler Yönünden
1. Sanık ... ve inceleme dışı sanık E. O.'nun, karşılaştıkları esnada önce katılan ... K.'nın sanığa vurduğunu belirtmeleri ile katılan ... K. hakkında da kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi karşısında; olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 129, kasten yaralama suçunda ise 29 uncu maddelerindeki hükümlerin sanık hakkında uygulanma olanağının tartışılmaması,
2. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin
Hakaret suçunun kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesine karşın, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/22547, K. 2023/25636, 13 Aralık 2023 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama