Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22633 K.2024/4905

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Büyükçekmece 1. Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/1647 Esas, 2016/908 Karar sayılı kararıyla sanıklar hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesi 129, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 4400 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın 20 eşit taksitte tahsiline, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz sebepleri, usûle, yasaya ve hakkaniyete aykırı karar verildiğine, eksik araştırma yapıldığına, eylemlerin serzeniş niteliğinde olduğuna, haksız tahrik nedeniyle ceza vermekten vazgeçilmesi gerektiğine ve resen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, karıştıkları kavgaya müdahale eden polis memurlarına yönelik sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri, sanıkların savunmaları, müştekilerin beyanları, 20.12.2014 tarihli tutanak içeriği, 26.06.2015 tarihli CD çözüm tutanağı ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanıkların bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. Sanıkların aşamalardaki savunmalarında, şikâyetçilerin, kendilerine yönelik hakaret ve darp eylemlerinde bulunduklarını belirtmeleri, sanıklara ait adli muayene raporları, dosyada mevcut CD içeriği ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Kabule göre de,

Sanıklara ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226 ncı maddesinin ikinci fıkrasına aykırı davranılması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR