Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22841 K.2024/2605

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından neticeten hükmolunan 3.000,00 TL ve 1.740,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin ve ek kararın; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1,740.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3,000.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanunu'un 125 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan, 129 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,karar verilmiştir.

4. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

5. Sanık ... hakkında katılan Ö.Y.'ye yönelik hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1,740.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

6. 23.06.2016 tarihli ek karar ile sanık ...'nın katılan ...'a karşı hakaret suçundan temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'nın temyiz isteği; 1.740,00 TL adli para cezasını ödeyemeyeceğine yönelik asıl ve 23.06.2016 tarihli kararları temyizine, vesaire ilişkindir. Katılan sanık ... müdafiinin temyiz isteği; katılan vekili olarak sanık ... hakkında ceza verilmesi gerektiğine, sanık müdafii olarak beraat kararı verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikayetçi şüpheli ...'nın, şikayetçi şüpheli ...'a ait markete gittiği, kontörlü telefonla arama yaparken, ...'in yanına gelen şahısla konuştuğu, ....'ın, borcunu nasıl ödeyeceğini sorması üzerine, ...'in, "Abisi bir öpücük verir kurtulur." dediği, .....'ın, "Senin anan bacın herhalde marketçiye öpücük vererek ödeme yapıyor." dediği, ...'in, bu söz üzerine "Seni öyle bir s..... ki, oturamazsın." dediği,

marketten aldığı süpürge sapı ile vurarak,....'ı yaraladığı,.....'ın ise "Şerefsiz, dümbük, sen düzgün bir adam olsan o kelimeyi konuşturmazdın.", "Ben Sivaslıyım, Madımakı yakanlardanım, burayı yakarım." dediği ve...'in eşi olan katılana hitaben, "Kocanı doyuramıyorsun, kocanı tanıyor musun, dayım var sarışınları çok sever seni dayımın yanına götüreyim, dayımı da sen doyur." dediği iddiasıyla açılan davada sanık ... hakkında tehdit suçundan beraat, hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığı ve mahkûmiyet kararı verilmiş, sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'nın Katılan Ö.Y.'a Yönelik Hakaret Suçundan Verilen 23.06.2016 Tarihli Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Sanık hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen.

“Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ...'nın temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükümler Yönünden

Hükümlerin tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

C. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Hükümler Yönünden

1. Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi Yönünden

Sanığın tehdit suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden yoksun, somut ve cezalandırılmasına yeterli inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesine, hakaret suçundan ise sanık ...'nın aksi ispat edilemeyen savunması lehine yorumlanmak suretiyle gerekçeleri ile sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ...'nın Katılan Ö.Y.'a Yönelik Hakaret Suçundan Verilen 23.06.2016 Tarihli Ek Karara Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle 23.06.2016 tarihli ek kararda sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Hakaret Ve Kasten Yaralama Suçundan Verilen Hükümlerin Temyizinde

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Hakaret ve Tehdit Suçlarından Verilen Hükümlerin Temyizinde