Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22912 K.2021/20636

İmar kirliliğine neden olma ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Çanakkale Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19/03/2020 tarihli ve 2020/1622 soruşturma, 2020/1738 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın imar kirliliğine neden olma suçu yönünden reddine, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçu yönünden ise kısmen kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın anılan suç bakımından kaldırılmasına ilişkin mercii Çanakkale 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12/05/2020 tarihli ve 2020/1029 değişik iş sayılı kararının,

Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/03/2021 gün ve 2021/32095 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında.

“Çanakkale 2. Sulh Ceza Hâkimliğince, eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile dosyanın ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine karar verilmiş ise de, esasen bu kararın soruşturmanın genişletilmesi anlamına geldiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, O Yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir;

kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenleme karşısında, soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi hâlinde, Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına yönelik yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ