Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/22951 K.2021/21524

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1- Sanık ...'in katılana ait iş yerinde çalışan tanık ...'e "patronun nerede, iyi tanır beni " diyerek hakaret ettikten sonra, diğer sanık ...'e "sık lan iki tane patlat işyerine" dediği, diğer sanık ...'in de "bekle sen gerekeni yaparız" şeklinde söz söylediği olayda; sanıkların eylemlerinin TCK'nın 106/2-c madde ve fıkrasında gösterilen, birden fazla kişiyle birlikte tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan aynı Kanunun 106. maddesinin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçu uyarınca mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Kabule göre de, sanıklar hakkında birlikte işlenen tehdit ve hakaret suçlarından kamu davası açılıp mahkumiyet kararları verilmesi karşısında, hükümlerden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca, sanığa atılı TCK’nın 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince TCK'nın 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret ve 106. maddenin 1. fıkrasının 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçlarında sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,