Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23147 K.2024/2730

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.01.2012 tarihli 2011/113 esas, 2012/13 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

2. Denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle yapılan ihbar üzerine Yerel Mahkemece hükümler açıklanarak sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile, görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin özetle; sanık hakkında hükmün açıklanmasına neden olan suçun yargılamasında hata yapıldığı, müvekkilinin suçlu yapıda olmadığı, olayda tepkisinin haciz işlemine olduğu, tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiği, cezaların haksız olarak seçenek yaptırıma çevrilmediği bu nedenlerle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın; olay günü eşine ait borç nedeni ile yapılan haciz işlemi esnasında avukat olan mağdura omuz atarak ''Lan sen tahsilatçımısın?" diyerek boynunu sıktığı ''Lan ofisine iki adam yollarım zorla aldırırım seni, senet imzalatırım, o zaman görürsün, bir daha gelirken polis alda gel, döverim lan seni.'' şeklinde hakaret ve tehditte bulunarak haciz işlemine engel olduğundan bahisle görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanığın tevil yollu savunması, tanık anlatımı, adli muayene raporu, tutanak ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye matuf olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kişilere yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövme fiilini oluşturması gerekmektedir.

Mahkemece, sanığın mağdura söylediği kabul edilen sözlerin muhatabının onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu, dolayısıyla hakaret suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre;

a. 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3 üncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekir.

Her ne kadar 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasında cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı gözönünde bulundurulmayıp yeterli gerekçe gösterilmeden ve orantılılık ilkesine de aykırı olarak hakaret suçunda hapis cezasının tercih edilmesi,

b. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, deneme süresi içinde işlediği yeni suçtan mahkum olup, bu kararın kesinleşmesiyle yapılan ihbar üzerine Mahkemece 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrasına göre önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ilk hükümde sehven cezanın 5271 sayılı Kanun'un 141 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası olarak belirlendiği belirtilerek açıklanan hükümde sanık hakkında 6 ay hapis cezasına hükmolunması,

c. Sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un altıncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde belirtilen yargı görevi yapan kişilerden olan avukata karşı işlenmesi nedeniyle; sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması nedenleri ile karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR