Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23278 K.2024/3344

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 ile 62 inci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ikinci kez mükerrirlere ilişkin hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, kararı temyiz etmek istediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hükümlü olan sanığın, götürüldüğü revirde saldırgan davranışlar sergilemesi nedeniyle kendisine müdahale eden infaz koruma memurlara yönelik sarf ettiği "...ayaklarınıza sıktırırım, sizi vurdurturum.." biçimindeki sözleri ve devamında yaşanan arbede de iki infaz koruma memurunun yaralanmasına neden olduğu iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre, oluşu iddianamedeki gibi kabul ederek görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanığın cezalandırılmasına karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Ceza infaz kurumunda bulunan sanığın duruşmadan bağışık tutulma talebinin olmaması karşısında, yargı çevresi dikkate alınarak hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden ve belirlenen duruşma gününden önce ara celseler açarak sanığın yokluğunda hüküm verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 193 üncü ve 196 ncı maddelerine aykırı şekilde savunma hakkının kısıtlanması, Nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR