Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23352 K.2024/4525

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanığın hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 ay hapis cezası, tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca 1 ay hapis cezası, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun'un 53 ile 58 inci maddeleri uyarınca hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, telefonunun başkaları tarafından kullanılmış olabileceğine ve atılı suçların kendisi tarafından işlenmediğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılanın telefonuna gönderdiği "Sen yerini söyle ben gelirim, arabam var canım, telde kabadayılık yapmaya benzemiyor bunlar genelde, bil bakalım ne kadar erkeksin, vetsaptan resmime bak, yoldayım, geldiğimde beni iyi tanı, amk bekle sen." biçimindeki sözleriyle hakaret ve tehdit, gün içinde 11 defa aramak suretiyle de kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını işlediği iddiasıyla açılan davada Mahkeme, tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

Katılanın iddiası, suçta kullanılan hattın sanığa ait olması ve bu durumun sanık tarafından kabul edilmesi, HTS kayıtları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, suça konu aramaların sanık tarafından yapıldığı, mesajların da onun tarafından gönderildiği anlaşılmakla sanığın, aşağıda belirtilen bozma nedenleri dışında kalan diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. 1.Sanığın hangi sözlerinin hakaret ve tehdit suçunu oluşturduğu gösterilmeden karar verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin birinci fıkrası ile 230 uncu maddesine aykırı davranılması,

2.7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde basit yargılama usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

3.Kararın gerekçesinde seçimlik ceza öngören hakaret ve tehdit suçlarında adli para cezasının tercih edildiği belirtilmesine karşın hüküm fıkrasında bu suçlar yönünden temel ceza olarak hapis cezasının tercih edilmesi suretiyle, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişkiye düşülmesi, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR