KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/23387 E., 2024/2455 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Şubat 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/127 E., 2016/912 K.
- Suç
- Kötü muamele
- Hükümler
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
368 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
30.04.2015 tarihli duruşmada sanıktan şikâyetçi olup davaya katılmak istediğini bildiren şikâyetçiler vekilinin katılma talebi hakkında karar verilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 238 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranıldığından, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükümleri temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikâyetçilerin 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılan vekilin de katılanlar vekili olarak kabulüne karar verildi.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında, kötü muamele suçundan açılan kamu davalarında, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekili 27.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükümlerin bozulması talebinde bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, çocukları olan katılanlara yönelik kötü muamele suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davalarında; Yerel Mahkemece "şüpheden sanık yararlanır ilkesi" uyarınca beraat kararları verilmiştir. IV.GEREKÇE 1. Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde; sanık savunması, katılan anlatımları ile tüm dosya kapsamına göre Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/23387, K. 2024/2455, 27 Şubat 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama