Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23537 K.2024/2087

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, suç tamamlanmış olmasına rağmen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirir bir hal bulunmadığına, bu hususta delil de olmadığına ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde katılanı telefon ile aradığı, çıkan tartışmada ''A... korum senin, gel buraya, o... çocuğu.'' şeklinde hakaretler ettiği iddia edilmiş, Yerel Mahkemece hakaretin karşılıklı olarak işlendiği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Aşağıda açıklanan nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde, aşamalardaki taraf beyanları ile olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirildiğinde Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinin isabetli olduğu anlaşılmış ve sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR