Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23715 K.2024/2852

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında;

1.Şikâyetçi ... B.'ye hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 29 ve 62 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2. Görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 ve 62 nci maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

3.Şikâteyçiler ...,....'ye karşı hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 29 ve 62 nci maddeleri uyarınca 6 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca ertelenmesine ve sanığın, 3 yıl süreyle denetime tabi tutulmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; şikâyetçilerden kaynaklanan haksız bir fiil söz konusu olmadığından sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde yapılan yol kontrolünde sevk ve idaresindeki aracı durdurulan sanığın alkollü ve ehliyetsiz olduğunun anlaşılması üzerine cezai işlem uygulanacağı esnada alkolmetre cihazına üflemeyi reddettiği, cep telefonunun şarjının bitmesine kızarak telefonunu parçaladığı esnada elinden yaralandığı, hastaneye götürülürken ekip arabasının içinde şikâyetçi polis memuru ...

B.'ye hitaben "Ben seni tanıyorum Antepli, sen bana k... yapıyorsun, ben ne yaptım size, siz gidin bombacılarla, faturacılarla uğraşın, benden ne istiyorsunuz, ben size k... yapmadım ama siz bana yapıyorsunuz. Antepli, ben buranın çocuğuyum, ikimiz de burdayız. Ben bunu sana sorarım, ilk gördüğüm yerde seni vururum" şeklinde sözler sarfettiği, hastane acil servisinde görevli şikâyetçi polis memurları Ömer B., Metin A., ... P. ve ...

B.'ye hitaben "A... koduğumun çocukları, k... yapmayın" şeklinde sözler sarfettiği, böylece sanığın telefonunun kırılmasının yarattığı haksız tahrikle üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık savunması ve şikayetçiler ile tanıklar M.D., S.G. ve H.S.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir. 3.Olay tutanakları, CD çözüm tutanağı ve sanığa ait adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; 1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen, 18.11.2014 tarihli ve 2013/663 Esas 2014/498 Karar sayılı ilamında belirtildiği gibi;

Hakaret suçunun farklı mağdurlara karşı tek fiille gerçekleştirildiğinden söz edilebilmesi için hakaretin mutlaka ortak söz veya davranışlarla gerçekleştirilmiş olması şart değildir.

Her bir mağdura veya mağdurlardan bazılarına özel olarak hitap edilerek hakaret içeren sözler söylenmiş veya davranışlarda bulunmuş olsa bile objektif bir gözlemcinin bakış açısıyla bakıldığında failin hareketlerinin tek bir iradi karara dayalı olduğu, aralarında yer ve zaman bakımından bağlantı bulunduğu, bu nedenle bir bütünlük oluşturduğu sonucuna ulaşılması durumunda, fiilin hukuken tek olduğu kabul edilmelidir.

Aksine, şekli bir yorum ve bakış açısıyla bu bütünlük görmezlikten gelinerek, her bir mağdura yönelik hareketin bağımsız birer fiili oluşturduğunun kabul edilmesi ve gerçek içtima hükümlerinin uygulanması halinde, cezalandırmada adaletsizliğe yol açılacağı gibi "fiilin hukuki anlamda tekliği" prensibine de aykırı davranılmış olacaktır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; sanığın önce hastaneye götürülürken ekip arabasının içinde şikayetçi polis memuru ... B.'ye hakaret ettikten sonra hastane acil servisinde görevli şikâyetçi polis memurlarına hakarette bulunması biçiminde gerçekleşen eylemi nedeniyle hakaret suçundan bir kez mahkûmiyetine karar verilerek cezasının 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırılması gerekirken, yazılı şekilde hakaret suçundan iki ayrı mahkûmiyet hükmü kurulması,

2.Tüm dosya kapsamına göre, olay tarihinde polis memurlarıyla yaşadığı sözlü tartışmada sinirlenerek cep telefonunu düşürüp sonra eliyle parçalayarak kıran sanık lehine şikâyetçilerden kaynaklanan, haksız tahrik teşkil edebilecek herhangi bir söz veya davranışın bulunmamasına karşın, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarında haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

3.Kabule göre ise; hakaret suçunda özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesi yerine genel tahrik kurumuna ilişkin aynı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR