Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23762 K.2024/1980

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılan ... vekilinin temyiz isteminin sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece; sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği ceza verilmekten vazgeçilmesine, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi ve 62 nci maddesi uyarınca iki kez 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına ve hükmolunan cezanın 58 inci maddesi gereğince mükerrirlere özü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz isteminin özetle; katılanın sanığa hakaret ettiğine dair sanık iddiası haricinde dosya kapsamında delil bulunmadığı,karşılıklı hakaretin somut olayda gerçekleşmediği bu nedenlerle hükmün bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir. 2. Sanık ...'ın temyiz isteminin özetle; hakkında verilen hükümlerin incelenmesi talebinden ibaret olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ... ın, katılan ...'un annesine ait hayvanlar nedeni ile yaşadığı tartışmada katılana hakaret ettiği ve olaydan yaklaşık 15 dakika sonra olay yerine gelen sanık ...'ın elindeki sopayla sanık ... ve katılan A.C.'yi basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaraladığından bahisle cezalandırılmaları talebi ile açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanıkların savunmaları, katılan anlatımı, sanık ... ve katılan A.'ya ait adli muayene raporları ile tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek sanık ... hakkında hakaret suçundan ceza vermekten vazgeçilmesi, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde hakaret suçunun karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereğince "ceza verilmesine yer olmadığına" yerine "ceza vermekten vazgeçilmesine" şeklinde karar verilmesi ve hüküm kısmında dayanak kanun maddesi olan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendinin yazılmaması dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler de yerinde görülmemiştir.

1. Sanığın aşamalarda alınan savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, katılan A.C.'nin sanık ... ve inceleme dışı sanık T.K.'nin eylemleri nedeni ile kolundan yaralandığı yönündeki iddiasının adli muayene raporu ve tanık beyanları ile desteklenmemesi karşısında sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin savunmasının aksine, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden katılan A.C.'ye yönelik kasten yaralama suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

2. Kabule göre;

a. Sanığın tekerrüre esas alınan ilamdaki suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması karşısında, bu ilamın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin beşinci fıkrası gereğince tekerrüre esas olamayacağının dikkate alınmaması,

b.

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması nedenleri ile karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında birinci paragrafta " TCK'nın 129/3 üncü maddesi" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresinin eklenmesi "ceza verilmesinden vazgeçilmesine ifadesinin çıkartılması "suretiyle HÜKMÜN, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,