KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/23763 E., 2024/2788 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Mart 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/1036 E., 2016/308 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
397 kelime·2 dk okuma·7 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; katılanın kendisine karşı işlenen hakaret suçu yönünden aşamalardaki istikrarlı beyanının mahkeme tarafından kabul görülmediği, ancak yaralama suçunda bu beyanın delil kabul edilmesi karşısında, hakaret suçundan beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan, hükmün bozulması gerektiğine yöneliktir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın katılana "Niçin kornaya basıyorsun o... çocuğu." demek sureti ile hakaret suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın bu yöndeki suçlamayı kabul etmediği, olay esnasında sanık ve katılandan başka olaya tanık olan başka kimsenin de bulunmadığı, sanığın hakaret suçunu işlediğine dair katılanın soyut iddiası dışında herhangi bir delilin de bulunmadığı gerekçesiyle Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanığın savunmasında atılı suçu kabul etmemesi, katılanın soyut iddiası dışında sanığın hakaret suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü, şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
B. Sair Sebepler Yönünden
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/23763, K. 2024/2788, 5 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama