Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23803 K.2024/2575

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve verilen cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

2. Sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...'in temyizinin; olay günü elindeki kesik nedeniyle hastaneye gittiği sırada borcu nedeniyle tedavisinin yapılmadığı, güvenlik görevlilerinin kendisini darp ettikleri, atılı suçu işlemediği, bu nedenlerle hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir. Sanık ...'in temyizinin; kardeşi olan diğer sanığın temyiz nedenlerini tekrarlayarak, atılı suçu işlemediği bu nedenlerle hakkında verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasını talep ettiği belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, sanıkların Nazilli Devlet Hastanesine tedavi olmak için geldikleri, giriş işlemleri esnasında borçları olduğunun anlaşılması üzerine görevliler tarafından borç takip bürosuna yönlendirildikleri, buna sinirlenen sanıkların el kol hareketleri yaparak "Bu ne biçim hastane, burada ölsek bakan yok, hastane borç peşine düşmüş." diyerek bağırdıkları, sanıkları susturmak ve sakinleştirmek isteyen hastane özel güvenlik görevlileri olan şikayetçilere hitaben "Sizin hastanenizi si..yim, sizi de si..yim, siz kimsiniz ulan." diyerek hakaret ettikleri iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanıkların hakaret suçundan mahkumiyetleri yönünde hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Verilen Hüküm Yönünden

1. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikayetçilerin aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımları, dinlenilen tanık Y.Y.V.'nin beyanın, şikayetçilerin anlatımıyla uyumlu olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın iddiaya konu sözleri söylemediğine dair savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine ve temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediğine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında kurulan hükümde, şikayetçilerin sayısına göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanırken artırım oranının, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşılmakla sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Temyizinde

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden, eleştirilen kısım dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Verilen Hükmün Temyizinde

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun’un 326 ıncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde karar verildi.