Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23873 K.2024/3009

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, katılanın temyiz başvurusunun sanık hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair hükme ilişkin olduğu, tehdit suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına katılan tarafından yapılan itirazın mercii tarafından değerlendirildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteminin özetle; tanıklarının dinlenmemesinin bozma nedeni olduğuna, sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği sabit olmasına karşın ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, somut olayda karşılıklı hakaretin söz konusu olmadığına, bu ve resen belirlenecek nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, sosyal medyada yaptığı paylaşımlar ile katılana yönelik hakaret suçunu işlediği ileri sürülmüş olup Mahkemece sanığın, katılanın kendisine internet üzerinden sattığı ürünleri, ücretini ödemesine rağmen eksik teslim ettiği ve parasını iade etmediği yönündeki savunmaları karşısında, hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlendiği gerekçesiyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılanın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

2.Sanık hakkında kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Mahkemece hakaret suçunun haksız fiile tepki olarak işlendiği kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına hükmedilmesine karşın uygulama maddesi olarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi yerine, karşılıklı hakareti düzenleyen (c) bendinin gösterilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR