Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/23900 K.2024/5242

Sanığın, hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerinin gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında, a. Hakaret suçundan açılan kamu davasında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı, b. Kasten yaralama ve tehdit suçlarından açılan kamu davalarında, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) ve (d) bentleri uyarınca uyarınca beraat, Kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık 29.08.2016 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle hükümlerin bozulması talebinde bulunmuştur.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden Beraat hükümlerinin gerekçesine yönelik olmayan temyizde hukuki yararı bulunmayan sanığın, temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin 10.02.2016 tarihli savunma olduğu, bu tarihten itibaren temyiz incelemesine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımının gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Sanık Hakkında Tehdit ve Kasten Yaralama Suçlarından Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden Sanığın hakkında verilen beraat hükümlerinin gerekçesine yönelik olmayan temyizinde hukuki yararının bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 317 nci maddeleri uyarınca, temyiz isteğinin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,