Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24087 K.2024/2641

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı temyiz kapsamının sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olduğu belirlenerek, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi, dördüncü fıkrası, 52 nci maddesi uyarınca 8.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; katılanın eşi olan tanığın karşılıklı hakareti doğruladığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verildiğine, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Taraflar arasında trafikte araçtan araca yaşanan tartışmada, şüphelinin şikâyetçiye hitaben “Senin Allah'ını sinkaf ederim, ananı avradını sinkaf ederim.” dediği, sonrasında şüphelinin aracını ileriye park ederek şikâyetçinin arabasının yanına geldiği ve şikâyetçiyi yumruklamaya başladığı iddiasıyla açılan davada sanığın atılı hakaret suçunu işlediği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanığın Temyiz Nedenleri ve Sair Yönlerden Yapılan İncelemede Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak; Sanığın aşamalarda katılanın hakaret ettiği şeklindeki savunmasını katılanın eşi olan tanık anlatımı ile doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, Nedeniyle kararda hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR