KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/24206 E., 2024/3671 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mart 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2015/404 E., 2016/403 K.
- Suç
- Görevi yaptırmamak için direnme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Düzeltilerek onama
Karar Metni
610 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2.800,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık müdafinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediğine, tanıkların tarafsız olmadıklarına, eksik araştırma yapıldığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerektiğine vesaire; 2.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken tam gün karşılığının gösterilmemesi ve bunun sonucunda hesap hatası yapılarak 4.000 TL adli para cezası yerine 2.800. TL adli para cezasına hükmedilmesi usul ve kanuna aykırı olduğundan kararın bozulması gerektiğine vesaire ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, Akdeniz Taverna isimli iş yerine denetleme yapmak için gelen ve kimliğini ibraz etmesini isteyen polis memuru olan katılanı iteklemek ve tehdit içerikli sözler söylemek suretiyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği iddia ve kabul olunmuştur.
IV. GEREKÇE
1.Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden
Sanık savunması, katılan ve tanıkların beyanları, yakalama tutanağı içeriği, adli muayene raporları, olayın meydana geliş şekli, sanığın adli sicil kaydı ile tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmama gerekçesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2.O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri ile Sair Yönlerden
Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "tayin olunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilirken tam gün karşılığının gösterilmemesi, hesap hatası yapılarak sonuç adli para cezasının ''4.000 TL'' yerine ''2.800. TL'' olarak eksik tayin edilmesi ve 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü bendi gereğince, adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğine karar verilmesi'' dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafii ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği, 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasına ''200 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ibaresi ile sonuç cezanın çıkartılıp yerine ''4.000,00 TL'' ibaresinin eklenmesi ve ilgili hüküm fıkrasından "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" ibaresinin çıkartılması suretiyle Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/24206, K. 2024/3671, 20 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama