KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/24303 E., 2024/3109 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Mart 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/163 E., 2016/356 K.
- Suç
- Hakaret
- Hüküm
- Ceza verilmesine yer olmadığına
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
328 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan açılan kamu davasında, aynı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin 31.05.2016 tarihli temyiz dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın bozulması talebinde bulunduğu görülmüştür.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın, katılana hakarette bulunduğu iddiasıyla açılan kamu davasında; Yerel Mahkemece hakaret eyleminin, katılanın haksız fiil teşkil eden davranışına karşılık gerçekleştirildiği kabul edilerek ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1.Tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde, ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/24303, K. 2024/3109, 11 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama