Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24378 K.2024/4682

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteğinin, sözlerin katılanın şeref ve saygınlığını rencide edici nitelikte olduğuna, suçun sabit olduğuna, kararın bozulması gerektiğine vesaire yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın hemşire olarak görev yaptığı, katılanın kan aldıktan sonra aynı pamuğu sanığın kolunda kullandığı iddiası ile aralarında tartışma çıktığı, sanığın katılana "Ne biçim hemşiresin, bana mikrop bulaştıracaksın, sen bu işi bilmiyorsun, ne biçim eğitim aldınız, hepinize tekrar eğitim vermek lazım, işinizi benden öğreneceksiniz, beceriksizler." diyerek hakaret ettiği iddiası ile kamu davası açılmış ancak Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri yönünden

Yasal unsurları oluşmayan eylem nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair yönlerden

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR