Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24395 K.2022/8965

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Dosya kapsamından, sanığın emniyet amirliği binasında katılan ...'e hakaret ettiği anlaşılmasına rağmen, sanığın bu olay öncesinde ... ile tartışması sırasında katılan olay yerinde yokken ve katılan hedef alınmadan söylenen sözlerin katılana söylendiği kabul edilerek sanık hakkında TCK 43/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2) Emniyet amirliği binasında gerçekleştiği kabul edilen hakaret eyleminin, sanık, katılan ve tanıklardan sorulmak suretiyle emniyet amirliğinin hangi bölümünde gerçekleştiğinin belirlenip aleniyet unsurunun ne suretle oluştuğu tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçe ve eksik inceleme ile sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

3) Sanık hakkında TCK'nın 125/1-3-a, 125/4, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 1 yıl 1 ay 17 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

4) TCK’da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, TCK'nın 61. maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanunun 3. maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekir. Her ne kadar TCK'nın 125/3. maddesinde cezanın alt sınırının 1 yıldan az olamayacağı düzenlenmiş ise de, bu düzenlemenin temel cezanın adli para cezası olarak seçilmesine engel olmayacağı gözönünde bulundurulmadan ve yeterli gerekçe gösterilmeden temel ceza olarak hapis cezası tercih edilmesi,