Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24472 K.2024/3607

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında, 1. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca 25 gün süre ile Kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek yaptırımına çevrilmesine, 2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 11 ay 20 hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesine, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında lehe Kanun hükümlerinin uygulanmasının yerinde olmadığına, vesaire, 2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme sonucu karar verildiğine, 5271 sayılı Kanun'un 231 nci maddesinin uygulanması gerektiğine, vesaire, İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, doktor olan katılana yoğun bakım odası kapısının yanında "Senin ağzına s..rım, sana gününü gösteririm." şeklinde sözler söylemek suretiyle hakaret ve tehdit suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafii ve Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden Sanık savunması, katılan beyanı, tanıkların anlatımları, adli sicil kaydı ve tüm dosya kapsamından; araştırılmasını gerektiren başka bir husus bulunmadığı, sanığın üzerine atılı suçları işlediği sabit görülerek mahkûmiyetine dair Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci ve 52 nci maddelerini uygulanmasına dair kanaat ve gerekçesinin yerinde olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanmamasının yerinde olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. Sair Yönlerden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir. Somut olayda, suçun işlendiği yer kabul edilen yoğun bakım odası kapısının yanının aleni sayılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeden ve aleniyet unsurunun ne şekilde gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle anılan Kanun maddesinin uygulanması,

2. (1) nolu bozma sebebine uyularak suçun aleni yerde işlenmediğinin tespiti halinde;17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak,

5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren tehdit ve hakaret suçları yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluğu,

Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR