Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24805 K.2024/4213

Sanık hakkında tehdit suçundan neticeten hükmolunan 500 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi ve 62 nci maddesi uyarınca 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 43, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Tebliğname'de, hakaret eyleminin vergi dairesinin neresinde işlendiği ile aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanıp tartışılmadan ve sanığın, araya belli bir zaman aralığı girmeksizin aynı eylemin devamı niteliğindeki sözlerinden dolayı hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak fazla ceza tayin edildiği sebepleriyle hükmün bozulması gerektiği düşüncesi belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanığın katılanı kurumuna şikayet etmesi üzerine katılanın bir hesaplaşma aracı olarak incelemeye konu davayı kullandığına, söylemediği sözlerin söylenmiş gibi tutanak altına alındığına, sanığın 02.09.2015 tarihinde vergi dairesine gitmediğine, kendisi yerine tanık E. A.'yı gönderdiğine, kamera kayıtlarının getirtilmesi gerektiğine, sanığın aleyhine beyanda bulunan diğer tanıkların katılanın hiyerarşik olarak astı olduğuna, tanık beyanlarının çelişkili ve gerçek dışı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanın vergi dairesinde müdür yardımcısı olarak görev yaptığı, sanığın ise mali müşavir olup mükellefinin işi sebebiyle 27.08.2015 tarihinde katılanın çalıştığı vergi dairesine geldiği, katılanla görüşmesi sırasında tartışma çıktığı, sanığın katılana “Sen benim kim olduğunu biliyor musun, ben Artvinliyim, F.

Ç.'nin yeğeniyim, kıllık yapma.” dediği, katılanın makam odasından çıkıp servise doğru gittiği sırada katılanı kast ederek katılanın da duyabileceği bir ses tonu ile serviste bulunan memurlara “Ne gerizekalı adam bu, siz bununla nasıl çalışıyorsunuz.” şeklinde sözlerle hakarette bulunduğu,

daha sonra tekrar katılanın odasına gittiği ve “Sen Bursa'yı sevmedin galiba, seninle uğraşacağım, görürsün sen.” sözleriyle katılanı tehdit ettiği, 02.09.2015 tarihinde ise sanığın yeniden vergi dairesinin harçlar servisine gittiği, katılanın odasını gösterip “Beni bu şerefsizle muhatap etmeyin.” diyerek katılanın gıyabında hakarette bulunduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tehdit Suçuna Yönelik

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Hakaret Suçuna Yönelik

1. Tebliğnamedeki Düşünce Yönünden

i. Katılan ve tanıkların beyanları ile tüm dosya kapsamından 27.08.2015 tarihli eylemde hakaret sözlerinin katılanın makam odasının dışında, 02.09.2015 tarihli eylemde ise vergi dairesinin harçlar servisi bölümünde gerçekleştirildiği anlaşılmakla 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

ii. Sanığın eylemleri arasındaki zaman aralığı gözetildiğinde, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasında bir hukuka aykırılık görülmeyerek Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Olay ve Olgular bölümünde anlatıldığı şekliyle sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediği hususunun katılan beyanları ve bu beyanları doğrulayan tutanak düzenleyicisi tanıklar L. K., G. Ö., S. Ş., E. G ve Ş. K.'nın anlatımları doğrultusunda sübut bulduğuna ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

3. Sair Sebepler Yönünden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

A. Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,