Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24822 K.2024/3882

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri ile 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, polis memurlarının biber gazı sıkıp kendisini darp ettiklerine, bu sebeple can havliyle direndiğine, mağdur olan tarafın kendisi olduğuna vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın adliye önüne plakasız motosikletiyle park ettiği, trafik polisi olarak görevli olan polis memuru katılan ... K.'nin motosikletinin evraklarını istemesi üzerine sanığın, yeni alması sebebiyle plaka çıkartamadığını söyleyerek motosikletin götürülmesine engel olmak istediği, katılan ... K.'nin kimlik istemesi üzerine kimliğini vermediği ve motosiklete binip gitmeye teşebbüs ettiği, katılan ... K.'nin sanığın gitmesine engel olmak istediği anda sanığın, katılanın sağ elini tırmaladığı ve katılanı eliyle ittirmek suretiyle uzaklaşmaya çalıştığı Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Katılan anlatımları, katılan hakkında düzenlenen adli rapor içeriği ve olay anını gösteren kamera görüntülerine ilişkin bilirkişi raporu doğrultusunda sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediğine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Olay anını gösteren kamera görüntülerine ilişkin bilirkişi raporu doğrultusunda temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşılmıştır.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Yerel Mahkemece kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karşın hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olan ve 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR