Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24830 K.2024/5784

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında, 1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca iki kez 1 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, 2. Kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (c) bendi, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık hükümleri temyiz etmek istediğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde cezaevi içerisinde sanığa saç tıraşı yapıldığı, saç tıraşını beğenmeyen sanığın görevli katılan ...'a "A.. k...n çocuğu, nasıl tıraş etmiş, s...yapacağınız işi,s..a.." diyerek hakaret ettiği ve elini sert bir şekilde ittirdiği, akabinde bu olayla ilgili kendisi ile konuşan astsubay olan şikayetçi ...'a "Sen kim oluyorsun, astsubay dediğin kimdir. Bana 500,00 TL'ye kuryeliğimi yapıyordu, ben Astsubayı 500,00 TL'ye satın alıyordum sen burada masada oturuyorsun ama astsubay ne ki , o.., karını, s..." diyerek hakaret ettiği, eylemlerinin sanığın savunması, şikayetçi ... ve katılan ...'ın beyanları, tanıkların anlatımları, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz isteği ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. Sanığın, cezaevinde saç traşını beğenmemesi nedeniyle görevli katılan ...'a, akabinde bu olayı konuştuğu astsubay olan şikayetçi ...'a hakaret ettiği olayda; Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (YCGK), 11.06.2013 tarihli, 2013/13-293 esas ve 2013/297 karar sayılı kararı da dikkate alındığında, sanığın hakaret eylemlerini kısa zaman aralığı içerisinde, aynı suç işleme kararıyla ve birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleştirmesi dolayısıyla eylemlerin hukuken bir bütün halinde tek bir hakaret fiilini oluşturduğu anlaşıldığından, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2. Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 15.12.2012 yerine 2015 olarak yazılması,

3. 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanuna 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan hükme bağlanmış ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla basit yargılama usulü yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında,

temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suçlar yönünden. Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR