Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/24864 K.2024/4286

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği; olay krokisi bulunmadığından sanığın önü kesilen aracı ile kaçmasının mümkün olup olmadığının belirlenemediği, olay tutanağını katılanlarla beraber imzalayan diğer kolluk görevlilerinin görgüye dayalı bilgilerinin olmadığı, bildirdikleri tanığın dinlenmediği, tanık V.G.'nin de polislerin sanığa kimlik gösterdiğine dair beyanı olmadığı, sabıkasız olmasına karşın lehe hükümlerin uygulanmamasının kanuna aykırı olduğu, hükmün bozulması gerektiğine ve vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü bir hırsızlık olayı nedeniyle sanığın kullandığı aracın polis görevlileri olan katılanlar tarafından takip sonucu durdurulduğu, kendisi hakkında suçlama anlatılınca kaçmak istediği, yakalanmamak için direnmesi sonucu katılanların yaralandığı, sanığın savunması, katılanların beyanı, tanıkların anlatımları, raporlar, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında eyleminin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın savunması, katılanın beyanı, tanıkların anlatımları, raporlar, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında atılı suçu işlediği ve lehe hükümlerin uygulanmaması hususunda Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görülmemiştir.

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR