Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25178 K.2024/4056

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin kararı ile sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat, sanık ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz isteğinin, sanık ...'ın hakaret eylemini ikrar ettiğine ancak katılanın sanık ...'a hakaret ettiğine ilişkin delil olmamasına karşın sanığa ceza verilmediğine, eksik inceleme ile karar verildiğine, bu nedenlerle kararın bozulmasına yönelik olduğu görülmüştür.

2. Katılan ... vekilinin temyiz isteğinin, usul ve yasaya aykırı, eksik araştırma ile verilen kararın bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aynı apartmanda komşu olan katılan sanıklardan ...'ın diğer katılan sanığın ayakkabısının içerisine kullanılmış prezervatif koyması üzerine katılan sanık ... "Seks manyağı kadın" şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia olunmuş, ancak Yerel Mahkemece sanık ...'un üzerine atılı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu açısından mahkumiyet hükmü kurmaya yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanık ... üzerine atılı hakaret suçu açısından ise suçun karşılıklı olarak işlendiği kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık ... hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık savunması ve katılanın anlatımı ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde ceza verilmesine yer olmadığı yönündeki Mahkemenin takdir ve gerekçesinde isabetsizlik görülmemiş, Sanık hakkında kurulan hükümde hakaret suçunun karşılıklı olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen, "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken uygulama maddesinin yazılmaması ve “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken “ceza verilmesinden vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi." dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,