Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25306 K.2024/15562

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde yapıldığı ve temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan, Yerel Mahkemece mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, sanıkların atılı suçu işlemediklerine ve cezalandırılmaları için somut bir delilin bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 39. maddesinin uygulanmamasına ve alt sınırdan uzaklaşılarak cezanın belirlenmesine ilişkindir. 2. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri özetle; usûl ve yasaya aykırı karar verildiğine, hukuki güvenlik ve şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve somut bir delilin bulunmadığına ve resen belirlenecek nedenlere yöneliktir.

III. GEREKÇE

Sanık ...'in yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın sanığa 02.08.2016 tarihinde tebliği üzerine sanık müdafii tarafından Ulusal Yargı Ağı Projesi kayıtlarına göre 09.08.2016 tarihinde süresinde temyiz edildiği belirlenmekle tebliğnamedeki temyiz isteminin reddine dair görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanıklara yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR