Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25316 K.2024/3655

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçinin 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan, vekilinin de katılan vekili sıfatıyla davaya kabulüne karar verildi.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik kovuşturma ve yanlış hukuki değerlendirme sonucu hüküm kurulduğuna, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna, şikâyetçinin kovuşturma aşamasında dinlenilmediğine, tanığın talimat duruşması ile Mahkemenin duruşma saati arasında sadece saat farkı olduğu halde talimat dosyasının cevabı beklenmeden karar verildiğine, sunduğu mazeret dilekçesinin usul ve yasaya aykırı şekilde reddedildiğine, yargılamaya konu olayın taraflar arasındaki boşanma davasından önce gerçekleştiğine, sanığın katılana yönelik ithamının kadın haklarına aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tarihinde sanığın eşi olan katılanı arayarak ''Evde yoksun, nerdesin, sen ben bir değiliz, erkek gezerse çapkın olur, kadın gezerse orospu olur'' şeklinde hakaret ettiği iddiasıyla kamu davasının açıldığı ve Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, suçun yasal unsurları oluşmadığından 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verildiği belirlenmiştir. 2.Sanık savunması tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ve sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanığın suça konu sözleri katılana yönelttiğinin belirtilmesine karşın; sanığın kovuşturma aşamasındaki sözleri aslında katılanın söylediğine, bir kaç kez tekrarlayınca kendisinin doğru olduğunu söylediğine dair çelişkili anlatımına neden itibar edildiği tartışılmadan ve katılan ile tanık G.V.'nin kovuşturma aşamasında beyanlarının tespit edilmesi için başlatılan işlemler yerinde olmayan gerekçelerle tamamlanmadan eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR