Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25455 K.2023/24970

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 35. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.12.2015 tarihli ve 2014/913 Esas, 2015/1460 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca (2 kez) 1 yıl 9 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, olay günü alkollü olduğuna, şeker hastalığı bulunduğuna, tanık olarak dinlenen kişilerin şahitliğini ve atılı suçlamayı kabul etmediğine ve resen belirlenen nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, Cumhuriyet savcısı olan şikâyetçinin gıyabında "Ben Cumhuriyet Savcısı ...'i tanıyorum, ben iş adamıyım, ben 400 hakimi doyuruyorum, ben şikayetçi olduğumda bu adamlar tutuklanacaklar, 400 hakim benim ekmeğimi yiyor, Savcı ... benim ekmeğimi yiyor, benim ekmeğimi yiyen adamlar bu adamları tutuklayacaklar." dediği, komiser yardımcısı olarak görevli yapan mağdur ...

Ö.'nün kendisini uyarması üzerine mağdura yönelik olarak da "Bunlar eroin satarlar, sen de bu adamlarla ortak mı çalışıyorsun, ben bu yüzden devlete güvenmiyorum, devlet haklının yanında olmuyor." diyerek hakarette bulunduğu ve şikâyetçiye yönelik gıyapta hakaret eyleminde ihtilat unsurunun da oluştuğu, sanık savunması, mağdur ... Ö.'nün beyanları, tanıklar N. G., S. Y., M. A. K., R. Ç. ve N.

H.'nin anlatımları, 26.01.2012 tarihli tutanak içeriği ve tüm dosya kapsamıyla Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, sanığın, bozma sebebi dışındaki temyiz sebepleri ile başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Sanığın, hakaret eylemlerini, kısa zaman dilimi içerisinde ve aynı olayın devamı niteliğindeki davranışlarla, birden fazla mağdura karşı gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, belirlenecek temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca artırılması gerekirken, iki kez mahkûmiyetine hükmedilmesi,

2. Temel cezanın belirlenmesi sırasında uygulama maddesi olarak "5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi" ifadesi yerine "TCK'nın 125. maddesinin birinci fıkrasının a bendi" ibaresine yer verilmesi,

3. Kabule göre de;

7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde "Basit Yargılama Usulü" düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden.

Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 nci ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğunun belirlenmesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR