Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25565 K.2024/3629

Sanıklar ... (iki kez), ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet kararlarının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu,

aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, temyiz başvurularının sanık sıfatıyla yapıldığı haklarında kurulan hükümlere yönelik olduğu, sanıklar ... (iki kez), ..., ... ve ... (iki kez) hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik itirazların itiraz mercii tarafından değerlendirildiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla;

1. Sanık ... hakkında katılan ... Y.'ye karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Sanık ... hakkında katılan ... Y.'ye karşı kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

3. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

4. Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

5. Sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesi ile 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ...’ın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğine, kamera kayıtlarının incelenmediğine, kararı temyiz ettiğine yöneliktir. Sanıklar ... ve ...’ın temyiz istemleri, yeterli araştırma ve incelemenin yapılmadan karar verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, kararın bozularak haklarında beraat hükümleri kurulması gerektiğine yöneliktir. Sanık ...’in temyiz istemi, eksik araştırma sonucu verilen kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Aralarında daha önceden husumet bulunan sanıklar ... ile ...’in olay günü karşılaştıklarında sanığın katılana tekme attığı, sanık ...’ü ise itekleyerek düşürdüğü, olaya daha sonra müdahil olan sanık ...'ın katılan ...’i ele geçirilemeyen sopa ile yaralarak sinkaflı küfürler ettiği, bu esnada temyiz dışı sanık ...’ün katılan ...’i ele geçirilemeyen sopa ile yaraladığı, aynı şekilde sanık ...’ün de sanık ...’e sopa ile sanık ...’e ise eliyle vurduğu sırada sanıklar ... ve ...’ün de sanık ...’e vurarak darp ettikleri, bir süre sonra kolluk görevlilerinin olay yerine geldikleri, olay nedeniyle hastaneye gidildikten sonra sanık ...’ın katılan ...’e yumruk vurduğu iddialarıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu hukuki süreç kısmında belirtilen kararlar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Hükümlerin tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanunun 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla, sanıkların temyiz isteklerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Sanıkların savunmaları, katılanların beyanları, tanık anlatımı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamı karşısında, sanıkların hakaret eylemlerini karşılıklı olarak işlediklerine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hüküm kısmında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığı” kararı verilmesi gerekirken dayanak kanun maddesi de gösterilmeden “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararırına yönelik sanıkların temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanunun 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanıkların temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının (A) bendindeki "ceza vermekten vazgeçilmesine" ibaresinin çıkarılarak yerine "5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi gereğince ceza verilmesine yer olmadığı" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,