Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25754 K.2024/4612

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, 1. Sanıklar hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına, 2.Sanık ... hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca beraat, Kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan sanık müdafiinin temyiz isteğinin; kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna, bu ve resen görülecek nedenlerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan sanığın müteahhitlik yaptığı ve şikayetçi sanığa daire sattığı ancak daireyle beraber verilmesi gereken bağımsız bölümün teslim edilmemesinden dolayı taraflar arasında husumet bulunduğu aralarında yaptıkları telefon görüşmesinde karşılıklı sinkaflı küfür ettikleri ve sanık ...'in ise "Sen bana küfür ettin, sana bunu yedireceğim, ya paramı vereceksin, ya o odayı açacaksın, ettiğin küfürü yedireceğim." dediği iddiasıyla sanıklar hakkında hakaret ve sanık ... hakkında tehdit suçlarından açılan davada, hakaret eyleminin karşılıklı olduğunun anlaşılması nedeniyle sanıklar hakkında hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına, tehdit suçuna ilişkin olarak ise söylenin sözlerin tehdit olarak sayılamayacağının anlaşılması nedeniyle beraat kararı verilmiştir.

2.26.04.2016 tarihli CD çözüm tutanağı dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1.Sanıkların savunması, 26.04.2016 tarihli CD çözüm tutanağı ile oluş ve tüm dosya kapsamı karşısında, Mahkemece sanıklar hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı ve sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR