Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25814 K.2024/4617

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi kararı ile sanıklar hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 8 ay hapis cezası, hakaret suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin; sanıkların birden fazla polis memuruna hakaret edip görevi yaptırmamak için direndikleri halde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edildiğine, sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kesin nitelikte adli para cezası olduğundan 5237 sayılı Kanun’un 58 inci maddesinin uygulanamayacağına, sanık ...’ nın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kesinleşme tarihlerinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle bildirimde bulunulamayacağına ve 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğine yönelik olduğu belirlenmiştir.

2. Sanıkların temyiz isteğinin; herhangi bir gerekçe içermeyen dilekçeleriyle hükümlerin bozulmasına yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, hesap yüzünden çıkan tartışma üzerine olay yerine gelen şikayetçi polis memurlarına sinkaflı sözlerle hakaret ettikleri ve ayrıca inceleme dışı E.D. ile birlikte şikayetçileri basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamak suretiyle görevi yaptırmamak için direndikleri iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanıkların üzerine atılı suçları birden fazla şikayetçiye karşı işlediklerinin kabul edilmesine karşın 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmaması,

2. Birden fazla kişi ile birlikte görevi yaptırmamak için direnen sanıklar hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin üçüncü fıkrasının "kuvvet kullanılmasına yer verilmesi" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle uygulanması,

3. Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin, suç tarihinden sonra olduğu gözetilmeyerek tekerrür hükümlerinin tatbiki,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR