Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/25979 K.2024/2684

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanığın dava konusu imalatları imar planına ve ruhsata uygun hale getirmesi nedeniyle, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, imalatları sanığın yapmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suça konu adreste bodrum ve zemin kattan oluşan yapıda katta ara bölmeler oluşturduğu, döşemeyi kırıp merdiven yaptığı, asansör boşluğu bırakarak zeminle irtibatlandırdığı, ön cephede duvar örüldüğü, zemin katta 3 bölüm oluşturulduğu iddiasıyla açılan kamu davasının, imar planına ve ruhsata uygun hale getirildiğinden düşmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemenin kabul ve uygulaması yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca düşme kararına yönelik inanç ve takdiri ile incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanık müdafiinin temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR