Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/26002 K.2024/5883

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanunun 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanığın hakaret ve tehdit suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca, ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizinin; Mahkemenin eksik değerledirmeyle karar verdiği, katılanın ve tanık S.B.'nin iddiayı doğrulayan beyanına itibar edilerek sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği halde, diğer Jandarma görevlisi olan tanıkların beyanlarının esas alınmasının haksız olduğu, sanık beyanlarının çelişkili olduğu, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, Jandarma kolluk görevlisi olan sanığın, katılana hitaben ''Sen gazetecimisin lan." ve "Yanında kız arkadaşın olmasaydı sana ne yapacağımı bilirdim'.' şeklinde sözler söyleyerek alenen hakaret ettiği ve tehdit suçunu işlediği iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece, sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı müsnet suçları işlediği yönünde mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği yönündeki Yerel Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR