Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/26011 K.2024/3947

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibariyle 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca, 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin; sanığın eylemini birden fazla kamu görevlisine karşı gerçekleştirmesine karşın hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozulması talebine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteğinin müvekkilinin katılanlara yönelik bir eylemlerinin bulunmadığına, polis memurlarının orantısız güç kullandıklarına, müvekkiline kötü muamele yapıldığına, adil yargılanma hakkı tanınmadığına, lehe olan hükümlerin uygulanmadığına, bu nedenlerle ve resen görülecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde görevli polis memurları olan katılanların sanık ile temyiz dışı sanığın Molla Yusuf Mahallesi 1430 sokak üzerinde poşet içerisindeki malları aracın bagajına yüklediklerini görüp kaçak sigara olmasından şüphelenmeleri üzerine sanık ile temyiz dışı sanıktan kimlik istedikleri, sanığın poşet içerisinde sigara olduğunu söyleyip, işlem yapılmamasını istemesi üzerine zorla karakola götürülmek için kelepçe takılmak istendiğine, "siz bana kelepçe takamazsınız" diyerek olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı, bu aşamada temyiz dışı sanığın katılanların bileklerine, kollarına ve boyunlarına sarılarak,

kelepçe takılmasına engel olmaya çalıştığı iddiasıyla sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan açılan davada, katılanların aşamalardaki uyumlu beyanları ile 02.07.2015 tarihli adli muayene raporlarına göre sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir. 3. Katılanların aşamalardaki beyanları uyumludur. 4. 02.07.2015 tarihli olay tutanağı, katılanlar hakkında alınan 02.07.2015 tarihli basit tıbbi müdahale ile giderilebilir niteliğindeki adli muayene raporları dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

O Yer Cumhuriyet Savcısı ve Sanık Müdafiinin Temyiz Nedenleri ile Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1. 5237 sayılı Kanun'un birinci maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda, cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine aykırı olarak, yetersiz gerekçeyle görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyet kararı verilmesi,

2. Kabule göre de,

Eylemin birden fazla görevliye karşı işlendiğinin kabulüne karşın, sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR