Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/26288 K.2024/3833

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun'un) 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile, sanıklar ... ve ... hakkında hakaret suçundan aynı Kanun'un 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü ve 58 nci maddeleri, sanık ... hakkında ise 53 üncü madde uyarınca hak yoksunlukları ile tekerrür hükümlerinin uygulanmasına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ...'nın temyiz isteminin özetle; hakkında verilen cezaların fazla olduğuna, olay nedeniyle pişman olduğuna, aynı olayda başkasının kimlik bilgilerini kullanması nedeniyle hakkında başka dosyadan da hapis cezası verildiğine, 2. Sanık ...'ın temyiz isteminin özetle; atılı suçu işlemediğine ve işlediğine dair her türlü şüpheden uzak ve inandırıcı delil bulunmadığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'nın kavga anonsu üzerine olay yerine giden polis memuru katılanlara hakaret ve tehdit sözleri söylemek suretiyle üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme, sanık ...'nın polis merkezine götürülmesinden sonra oraya gelen sanık ...'ın katılanlara hakaret sözleri söylemek suretiyle üzerine atılı hakaret suçlarını işledikleri Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkeme'nin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıdaki bozma nedenleri dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1. 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde, görevi yaptırmamak için direnme suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörülmesi ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacak olması, sanığın kolluk görevlilerine yönelik söylediği iddia ve kabul edilen sözlerin tehdit içermemesi karşısında, sanık ...'nın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit unsurunun ne şekilde gerçekleştiği yeterince açıklanıp tartışılmaksızın yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'da hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü hallerde, aynı Kanun'un 61 inci maddesinde öngörülen ölçütlere göre somut olay irdelenip, anılan Kanun'un 3 üncü maddesindeki fiille orantılı ceza verilmesi ilkesi de gözetilerek, öncelikle seçenekli yaptırımlardan hangisinin seçildiğinin gösterilmesi, sonrasında da alt ve üst sınırlar arasında temel cezanın belirlenmesi gerekirken, mükerrir olmayan sanık ... hakkında, seçimlik ceza öngören hakaret suçunda yeterli gerekçe gösterilmeden ve sanığın hürriyeti bağlayıcı bir ceza ile cezalandırılmasının hangi sebeple somut olayın koşullarında zorlayıcı bir ihtiyaçtan kaynaklandığı açıklanmadan, orantılılık ilkesine aykırı olarak hapis cezasının tercih edilmesi,

3. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında öngörülen aleniyetin gerçekleşmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda, sanıkların ayrı ayrı yerlerdeki hakaret eylemlerinin tam olarak nerede gerçekleştiği açıklanıp, buna göre anılan Kanun maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR