Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/26535 K.2024/4298

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında fuhuş suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 227 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci ile 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar temyiz dilekçelerinde özetle; sübuta, verilen cezaların ağır olduğuna, Mahkeme kararın usul ve Yasa'ya aykırı olduğuna vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, fuhuş suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında Yerel Mahkemece; sanık savunmaları, şikâyetçi ve tanık anlatımları, olay tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

1. Tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiğinin kabulü ile mahkûmiyeti yönündeki Mahkemenin inanç ve takdirinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

2. Sanığa yükletilen fuhuş eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre temyiz sebepleri ve sair yönlerden yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1. Sanık ...'ın üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek söz konusu dairenin bulunduğu apartmanın görevlisi olduğunu, fuhuş için kullanıldığını bilmediğini savunması ve bu hususun sanık ...'ın ifadeleriyle de doğrulanması karşısında; suçun manevi unsurunun oluşmadığı ve sanık ...'ın atfı cürüm niteliğindeki savunması dışında cezalandırılması için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığı gözetilmeden, yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkûmiyetine karar verilmesi,

2. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca, engel mahkûmiyeti bulunmayan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul eden sanık ...'ın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "koşulları oluşmadığından" şeklindeki yetersiz gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığı kararı verilmesi,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR