Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/26563 K.2024/9087

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında; hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz isteği; hakaret suçunun unsurlarının oluştuğuna, hükmün bozulması gerektiğine ve vesaireye yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılan hakkında bir kişiye cinsel saldırıda bulunduğunu tanıklara söyleyerek hakaret ettiği iddia edilen olayda, tanıkların sanığın katılanı kast ederek hakaret sözü sarf ettiğine ilişkin beyanları bulunmakta ise de, sanığın eylemlerinin aynı zaman dilimi içerisinde gerçekleşmediği, suçun kanunî tanıma uygun şekilde 3 kişi ile ihtilat etmek suretiyle işlenmediği gerekçesiyle Yerel Mahkemece beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılanın Temyiz Sebepleri Yönünden

İncelenen dava dosyası içeriğine göre, suça konu ifadenin katılan hakkındaki soruşturma nedeniyle görünen gerçekliğe uygun olduğu ve olgusal bir temele dayandığından beraat kararı verilmesine ilişkin Mahkemenin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sair Sebepler Yönünden

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR