Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/26681 K.2024/4071

Sanığın temyiz isteğinin hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet, O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz isteklerinin sanık hakkında hakaret suçundan kurulan beraat hükümlerine münhasır oldukları belirlenmiştir.

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla sanık hakkında; a.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (c) bendinde düzenlenen hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, b.Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 ve 52 nci maddeleri uyarınca neticeten 3.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitlendirmeye, Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; şikayetçinin usulünce duruşmaya çağrılmadığına, haksız tahrik hükümlerinin tartışılmadığına, sanığın kötü muamele oluşturan eylemlerinin neler olduğu açıklanmadan gerekçe gösterilmeden yasal koşulları oluşmayan kötü muamele suçundan beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulduğuna ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık hakkında verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ile E.G. ve R.G.'nin beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık A.G.'nin beyanıyla sanığın eyleminin sabit olduğuna, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanığın temyiz isteği; katılanı darp etmediği halde hakkında kurulan mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna, hükmolunan para cezasının fahiş olduğuna, sabıkası olmadığı halde cezasının tecil edilmemesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay tarihinde boğazını sıkmak suretiyle katılanı basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaraladığı Yerel Mahkemece kabul edilmiş ve katılana ''Dinini s..., a... koyayım'' şeklinde sözler söylediği iddiasıyla hakaret suçundan açılan kamu davası yönünden Yerel Mahkemece, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut, başkaca inandırıcı bir delil elde edilemediğinden beraat kararı verildiği belirlenmiştir.

2.Sanık savunması, katılan ve tanıklar R.G., A.G., E.G.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

A.Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2024 tarihinde karar verildi.