Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/26744 K.2024/6238

Katılan vekilinin yokluğunda verilip 29.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.07.2016 tarihinde katılan vekili tarafından temyiz isteğinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

O yer Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanunun 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden O yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verildiğine, kararın bozulması gerektiğine yöneliktir. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, suça konu taşınmazın bulunduğu yerin özel çevre koruma sınırları içerisinde yer alması nedeniyle sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suça konu zemin kat üzerine birinci kat ve çatı katı olmak üzere ruhsatsız olarak yapılan taşınmazın özel imar rejimine tabi alan içerisinde olduğunun tespit edildiği iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu suça konu yapının 30.03.2014 tarihinden önce yapıldığı ve bu tarihten önce taşınmazın bulunduğu yerin köy statüsünde olduğu gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Katılan vekilinin yokluğunda verilip 29.06.2016 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 11.07.2016 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğundan katılan vekilinin temyiz isteğinin reddine karar vermek gerekmiştir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Suça konu binanın 2009-2010 yıllarında ruhsatsız bir şekilde inşa edilmesi, 06.12.2012 tarih ve 28489 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren ancak uygulanması 30.03.2014 tarihinde yapılacak mahalli idareler genel seçimine kadar ertelenen 6360 sayılı On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun uyarınca Muğla İlinin 31.03.2014 tarihi itibariyla büyükşehir statüsü kazanması,

suç tarihinde dava konusu taşınmazın köy ve özel çevre koruma bölgesi sınırları içinde kaldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 184 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, özel imar rejimine tabi yerlerde bu suçun oluşacağı gözetilerek, sanığın cezalandırılması yerine yasal olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

2. Hükümden sonra 18.05.2018 tarihinde 30425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7143 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi ile 3194 sayılı İmar Kanunu’na eklenen geçici 16 ncı maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, nedenleriyle karar hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz Talebi Yönünden