Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/27160 K.2024/4880

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda esas ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararıyla, sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ile 51 inci maddesi uyarınca, 1 ay 7 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizinin; atılı suçu işlemediği halde haksız şekilde mahkumiyet kararı verildiği, şikayetçilerin kendisinden şikayetçi olmadıkları, şikayetçilerin aşamalardaki anlatımlarında çelişki olduğu, teşhis işlemi yapılmadığı, tanıkların beyanlarının da savunmasını desteklediği halde mahkumiyet kararı verildiği, DEDAŞ görevlilerinin kamu görevlisi olmadıkları, şikayetçilerin sözleşmeli personel olarak çalıştıkları, suçun unsurlarının oluşmadığı, bu nedenlerle Yasa'ya uygun olmayan kararın bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, DEDAŞ görevlileri olan mağdurlar ve şikayetçinin, yapmış oldukları kontrol sırasında kaçak elektrik tespit ettikleri, bunun üzerine ilgili işyeri sahibi olan sanığın, mağdurlar ve şikayetçiye saldırdığı, daha sonra olay yerine gelen diğer sanıklarında bu eyleme katıldıkları, mağdurlar ve şikayetçiye yapılan teşhis işleminde kendilerine saldıran kişinin sanık ... olduğunu teşhis ettikleri iddia olunarak açılan kamu davasında, Yerel Mahkemece sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme suçunu işlediği kabul olunarak mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TEDAŞ’ın 02.04.2004 tarihinde özelleştirme kapsam ve programına alınması ve 29.12.2010 tarihinde tamamının özel bir şirket tarafından satın alınarak özelleştirme faaliyetlerinin tamamlanması, mağdurların ve şikayetçinin çalışmakta olduğu Dicle Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özel hukuk hükümlerine göre faaliyette bulunması nedeniyle; anılan şirkette kaçak şefliğinde görev yaptıkları anlaşılan mağdurların kamu görevlisi sayılamayacağının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, suç vasfında hataya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

a. 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenen 6 ay hapis cezasından, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca 1/3 arttırım yapılırken hesap hatası sonucu, hapis cezasının "8 ay" yerine, "9 ay" olarak belirlenmesi ve uygulamaya göre sonuç hapis cezasının "10 ay" yerine "11 ay 7 gün" olarak belirlenerek sanık hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

b. 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca arttırım uygulanması sırasında, hangi gerekçelerle 1/2 oranında arttırım yapıldığının açıklanmaması,

c. Sanık hakkında "bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığı" gerekçesiyle hükmün açıklanmasına yer olmadığı kararı verilmesine karşın, verilen cezanın ertelenmesine ilişkin hüküm fıkrasında "bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluştuğu" şeklinde ibare yazılması suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

Nedenleriyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR