Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/27269 K.2024/4676

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, birinci fıkrası, 43 üncü, 29 uncu, 62 nci ve 52 inci maddesi uyarınca 6620 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, usul ve yasaya aykırı olan kararı temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde polis olan katılan ve şikayetçinin Erciş sahil yolunda rutin trafik denetimi yapan ekipte yer aldıkları, bu kapsamda sanığın bulunduğu aracın durdurulduğu, ehliyet istenmesi üzerine sanığın almış olduğu alkolün etkisi ile polis memurlarıyla tartışmaya başladıkları, sanığın katılan ve şikayetçiye ''Ananızı avradınızı sinkaf ederim.'' dediği, böylece üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı, sanık savunması, olay tutanağı, tanıklar ve katılanların beyanları karşısında sanığın üzerine atılı hakaret suçunu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı belirlenmekle sanığın bozma sebebi dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak, Hakaret suçunun, haksız bir fiile tepki olarak işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, özel hüküm olan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin birinci fıkrası yerine genel tahrik kurumunu düzenleyen aynı Kanun'un 29 uncu maddesi ile hüküm kurulması, Nedeniyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR