Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/27404 K.2023/25582

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, sanığın eylemini karşılıklı tartışma ve haksız tahrik sonucu işlediği anlaşıldığından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın vekilinin temyiz isteğinin; hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğuna, bu nedenle ve resen belirlenecek nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü sanığın arkadaşları ile oturdukları bahçede gürültü yapmaları üzerine katılanın gruba sessiz olmaları için ikazda bulunduğu, grup içinde bulunan sanığın katılana yönelik "Sessiz olmazsak ne yapacaksın, avukat bozuntusu." şeklinde hakaret ettiği iddiasıyla sanık hakkında hakaret suçundan açılan davada, dinlenilen tanık beyanlarına göre sanığın eylemini katılandan kaynaklı haksız eylemden ve haksız tahrikten kaynaklı işlediğinin anlaşılması nedeniyle sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın yargılamaya konu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst sınırlarına göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın 30.09.2015 tarihli savunma tarihi olduğu bu tarihten temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR