Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2021/27564 K.2024/4343

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları ve aynı Kanun'un 52 inci maddesi uyarınca 18.000,00 TL adli para cezasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığına, soyut ifadeler dışında suçun oluştuğunu her türlü şüpheden uzak şekilde kanıtlayan herhangi bir delil olmadığına, mevcut bilirkişi raporuna yaptıkları itirazların dikkate alınmadan karar verildiğine, Yerel Mahkemenin usul ve Yasaya aykırı kararının bozulmasına vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay günü kat görevlisi olarak çalışan katılanın, otelin giriş katında koridoru süpürdüğü sırada süpürgenin kat arabasına çarptığı, otelin sahibi olan sanığın katılana hitaben "Ne yapıyorsun sen evinde süpürgeyi böyle mi kullanıyorsun, ben ona para verip aldım." dediği ve katılana hitaben sinkaflı küfürlerle hakaret ettiği iddia ve kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

Sanık savunması, katılanın istikrarlı beyanda bulunması ve tanık beyanları, olaya ilişkin tutulan tutanaklar, bilirkişi raporu, olayın meydana geliş şekli ile tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ve mahkumiyetine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Kabule göre de;

a) Sanığın katılana yönelik hakaret sözlerini alenen işlemesi nedeniyle cezasında, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca artırım yapılırken hesap hatası sonucu fazla ceza tayini,

b) Mahkemece katılanın, koridoru süpürdüğü sırada süpürgenin kat arabasına çarptığının kabul edilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

c) Hükümde infaz yetkisini kısıtlar biçimde, 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceği yönünde ihtarda bulunulması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR