KÜNYE
4. Ceza Dairesi 2021/27789 E., 2024/4759 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Nisan 2024
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2016/242 E., 2016/588 K.
- Suç
- İmar kirliliğine neden olma
- Hüküm
- Beraat
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; bilirkişi raporunun yetersiz olduğuna, binanın yapılma tarihinin kesin olarak belirlenmediğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Sanığın ruhsatsız olarak bir katlı bina yaptığı iddiasıyla açılan davada binanın 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığı gerekçesiyle beraat kararı verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık savunması, yapı tatil zaptı ve bilirkişi raporu karşısında, suça konu binanın 12.10.2004 tarihinden önce yapıldığına ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. 2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
V. KARAR
Yargıtay 4. Ceza Dairesi, E. 2021/27789, K. 2024/4759, 16 Nisan 2024 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama